Kaira Looro: Ženska kuća

Glavna tema Ženske kuće je ideja jednog jedinstvenog, kompaktnog prostora koji stvara osećaj zajednice i zajedništva: bezbednog prostora u kom udruženja i članovi društva mogu da se sastaju i razgovaraju o ravnopravnosti i ljudskim pravima, uz uključivanje i emancipaciju žena iz lokalne zajednice. Tema je protumačena kroz knjigu Virdžinije Vulf „Sopstvena soba“: žena, u obliku Ženske kuće, dobija sopstveni prostor u stvarnom svetu, koji je zaista njen, a nije spavaća soba ni kuhinja, prostori koje smo tradicionalno naučili da zovemo „ženskim sobama“, što je na kraju određivalo i njenu ulogu u društvu.

Koncept je razvijen kroz istraživanje o Bantabi, mestu gde počinju zajednica, afirmacija i potvrda sopstvene svrhe: duhovnom krugu oko kog se okuplja zajednica. U tom smislu, kružni prostor u projektu, prilagodljiv, multifunkcionalan i delimično natkriven, glavno je mesto okupljanja žena iz sela. U kišnoj sezoni središte tog kruga postaje bazen, prirodno ogledalo, metaforičko, koje ženama daje osećaj da ih okruženje vidi, razume i ceni.

Dva velika unutrašnja volumena od nabijene zemlje, sa obe strane centralnog prostora, zajedno obavijena opnom od divljeg bambusa, sadrže administraciju s jedne i prostor za sastanke s druge strane. Bambusova opna čini prostor kompaktnim i deluje kao posrednik sa okruženjem: štiti unutrašnje zidove od direktnog sunca i kiše, a propušta svež vazduh i povetarac. Ona stvara i brojne prolaze i otvore koji se mogu slobodno koristiti. Jedan od njih namenjen je tehnološkom uređaju, laptopu, tabletu ili računaru, kako bi informacije bile dostupnije, veza sa svetom šira, a postojeće mogućnosti poznatije i dostupnije ženama iz sela.

Materijali od kojih je kuća građena nalaze se na samoj lokaciji, čime se podstiču održivost i puna upotreba lokalnih resursa. Veliki deo kuće građen je od guma koje su bačene u reke: gradnja od njih ništa ne košta, a ujedno odgovara na veliki problem zagađenja u ovom području. Zidovi od guma ispunjeni su peskom, a crvena glina koristi se kao završni sloj, da bi zidovi bili ravniji, a prostor prijatniji. Unutrašnji volumen od guma obavijen je opnom od divljeg bambusa, koja ga štiti od direktnog sunca i kiše i stvara ambijentalne prostore, prolaze i kružnu šetnju. Krovna konstrukcija je od greda od palisandra, a krovni pokrivač od aluminijumskog lima, kao najpogodnijih materijala na duži rok. Pregradni zidovi u administraciji i toaletima zidani su opekom od gline, kojom su oblikovani i prozori i vrata u zidovima od guma. Podloga kuće je od laterita, a u centralnom delu ugrađeni su komadi polomljenih pločica, kao naglasak prostora.

Koriste se jednostavni konstruktivni sistemi, tako da kuću mogu da grade radnici i sami meštani, materijalima i veštinama kojima raspolažu. Gradnja počinje podlogom, dimenzija 40 x 9,5 m. Natkriveni prostor zauzima 128 m², raspoređen simetrično levo i desno od glavnog kružnog, interaktivnog prostora. Kada se gume sakupe u okolini ili regionu, od njih se zidaju zidovi, slažu se kao opeke i pune peskom radi stabilnosti.

Glinena podloga iskopava se 90 cm da bi se dobio amfiteatar, s jedne strane zatvoren kružnim zidom od guma. Grede, stubovi od drveta i divlji bambus natkrivaju amfiteatar i formiraju prstenasti poklopac iznad njega; bambus je pogodan za kružni oblik jer je savitljiv. Isti sistem greda, stubova i bambusa obavija levi i desni deo objekta, radi zasene i da bi se dobili prolazi: bambus dužine 5 m postavlja se vodoravno između vertikalnih drvenih stubova (5 x 8 cm). Krov iznad administracije, toaleta i učionice građen je od greda od palisandra, kao sužena krovna konstrukcija sa bočnim osvetljenjem, pokrivena aluminijumskim limom.